Safaa Khazal

beeldend kunstenaar

  • RSS
  • Delicious
  • Facebook
  • Twitter

Expositie

Posted by Safaa June - 15 - 2011 0 Comment

Platform De Levante en AIDA presenteren

Het Licht uit Irak
20 oktober 2010 – 26 februari 2011
Opening 17 oktober 2010, 15:00 uur
De opening van Het Licht van Irak, een expositie vindt plaats op zondag 17 oktober om 15.00 uur. De expositie zal geopend worden door Bülent Evren.


http://delevante.org

Adres
Hobbemastraat 28 (hoek Hobbemastraat/Hobbemakade)
1071 ZC Amsterdam

20 november 2010

Expositie in Seoul (Zuid-Korea) tijdens een internationaal festival met als thema “Vrede – Korea en het Midden-Oosten – 2010”

 

Openingstoespraak Podium Mozaiek 2008

Openingstoespraak Podium Mozaiek

16 mei 2008
Door Herman Divendal

Dames en heren, vrienden en vriendinnen,

Welkom bij de opening van deze prachtige solotentoonstelling van Safaa Khazal.

In de uitnodiging heeft u in het kort kunnen lezen om wie het gaat:
Safaa Khazal, veertigplusser uit Basra, Irak. Afgestudeerd aan de kunstafdeling van de universiteit van Bagdad. Exposities in Jordanië, Bahrein, Dubai. Sinds 2000 wonend en werkend in Nederland.

De eerste keer dat ik zelf contact met Safaa had was in 2004, toen de subsidie van AIDA stopgezet dreigde te worden en hij een van de 40 kunstenaars was die in actie kwam om AIDA te redden. Die actie bestond uit een tentoonstelling en ik herinner mijn zijn bijdrage nog precies. Het waren een paar schilderijen waarop meteen opviel hoe het cultureel erfgoed van Irak, het oude Babylon, tot leven werd gebracht. Maar schijn bedriegt, want wie goed naar het schilderij keek, zag ineens een snookerbal door het beeld zeilen, of een naakte vrouw poseren tussen eeuwenoude sculpturen.

Ik heb met Safaa eigenlijk nooit gepraat over deze schilderijen, wat hij daar nu precies mee wilde, met die snookerballen. Of ik ze moest zien als een politiek statement of gewoon als een puberale reactie van een gefrustreerde Iraakse schilder. Misschien doet het er ook niet zo veel meer toe, want de periode van het schilderen van landschappen, portretten en stillevens heeft Safaa inmiddels ver achter zich gelaten. Hij stelt hierover dat realisme zijn gevoel beperkte, en daarmee zijn behoefte op zoek te gaan naar een andere beeldtaal. In deze tentoonstelling kunt u zien waar dit toe heeft geleid: hij is een schilder geworden van puur abstracte werken.

Door deze schilderijen kunt u met eigen ogen vaststellen wat een professioneel vakman deze kunstenaar is. Safaa heeft zichtbaar alle beperkingen van zich afgeworpen. Hij feestbeest er op los. Wat een kleurgebruik! Wat een intense diepte en gelaagdheid! Safaa leeft zich optimaal uit in de vrijheid die het witte doek hem geeft. Niets lijkt hem nog tegen te houden. Mocht u denken dat de hem gegeven vrijheid uit de hand mocht lopen, wees niet bang. Dat zal niet gebeuren, want het vakmanschap van Safaa zorgt er voor dat alles op zijn plek komt en keurig in balans blijft.

Kunstenaar van abstracte werken. Zes van de achttien tentoongestelde werken heten zelfs “Abstract”, niet meer en niet minder. Nu kunt u zich afvragen: maar als die kunstwerken abstract zijn, wat moeten wij er dan nog in zien? Sommige titels suggereren zelfs dat met het geschilderde nog een bepaalde werkelijkheid wordt bedoeld. Hij noemt ze: babylon, een landschap, steden, een molen, een vogel.  De vraag is of de titels van de schilderijen u behulpzaam zijn om u een mening of oordeel over de werken te vormen.
Als ik Safaa vraag naar de betekenis van die titels, dan stelt hij dat elk schilderij inderdaad gebaseerd is op iets dat hij ooit in de werkelijkheid heeft gezien. Maar is dat niet altijd met elk schilderij het geval? De werkelijke betekenis van de titels vervagen al helemaal op het moment dat Safaa duidelijk maakt dat een bepaalde werkelijkheid weliswaar ergens opgeslagen is in zijn geheugen, maar onmiddellijk verdwijnt als hij zijn penseel ter hand neemt. De werkelijkheid is niet meer dan een aanleiding. Niet meer dan een concreet aanknopingspunt om aan de slag te gaan.  Verder stelt Safaa, dat hij, eenmaal begonnen met schilderen, alleen nog maar zijn intuïtie volgt. Hij zegt. dat die intuïtie tot steeds wisselende kleuren leidt in wisselende verhoudingen, even wisselend als zijn stemmingen, nu eens stormachtig, in grove streken op het doek aangebracht, een andere keer elegant en harmonisch.

Wat wil een toeschouwer nog meer?
Welke toeschouwer wil niet graag in zulke schilderijen verblijven: een schilderij als een huis vol stemmingen, nu eens stormachtig, dan weer verfijnd en harmonieus, al naar gelang uw stemming. Welke toeschouwer is niet op zoek naar schilderijen die een direct beroep doen op het eigen gevoel. Wie weet vindt u bij deze kunstenaar en deze expositie het schilderij dat precies past bij uw gevoel.

Ik kan u – tot slot – alleen nog het volgende adviseren: Bent u nog niet uitgekeken op een schilderij, voelt het goed om in dat schilderij te vertoeven, twijfelt u niet en neem het schilderij onmiddellijk mee naar huis. Voor de prijs hoeft u het niet te laten!

You must be logged in to post a comment.